woensdag 25 juli 2012

Durven loslaten


Zoonlief is afgelopen zondag met de trein van Den Haag naar Weert gegaan om voor een paar dagen te logeren bij een vriendje. Alleen… met een overstap in het station van Utrecht. Ook alleen… en met zo ontzettend veel perrons op één van de grootste treinstations in Nederland kan er van alles mis gaan. De verkeerde trein pakken, de aansluiting missen, verdwalen en daarna in paniek raken…

Als moeder komen dan allerlei doemscenario´s bij mij naar boven. Maar zoonlief is al 12 en gaat al een jaar naar de middelbare school. Hij heeft al een paar keer met de tram gereisd. Hij is dus al naar eigen zeggen volwassen genoeg om het aan te kunnen. En als je zoon dat zelfvertrouwen heeft, dan dien je als ouder de moed te verzamelen om ook hém te vertrouwen.

Gelukkig wonen wij nu in Den Haag naast het Centraal Station en zijn er genoeg trams en treinen om mee te oefenen. Zoonlief heeft afgelopen zaterdag een reis mogen plannen om van Centraal Station naar Den Haag Hollands Spoor om daar iets te kopen in een bouwmarkt (altijd handig) en weer terug. Maar eerst naar Laan van NOI om kibbeling te kopen (gewoon voor de lekkere trek). Kenners van Den Haag zullen zich nu afvragen waarom er zo ontzettend omgereden moest worden, maar dat was noodzakelijk om de overstap te oefenen. Meneer mocht alles zelfstandig doen; opladen van en inchecken met zijn Ov-kaart, perron zoeken, overstappen … en vader liep als een schaduw achter hem aan. En áls het mis dreigde te gaan, zou vader niets zeggen en het hem zelf op laten lossen. Natuurlijk ging het allemaal perfect…

Vandaar dat er thuis nog een paar worst-case scenario´s geoefend werden, zoals “Wat doe je als je de trein mist?” En toen was meneer klaar voor de vuurdoop. Zondagmiddag stapte hij op de trein… en miste zijn aansluiting in Utrecht, pakte de volgende een kwartier later, belde naar zijn ouders en naar het vriendje om te zeggen dat hij een kwartier later was en heeft een heerlijke logeerpartij gehad. Aangekomen nog even gebeld met het thuisfront om te melden dat alles goed is gegaan en daarna spelen maar!

Ook de terugweg ging met het openbaar vervoer. In eerste instantie was het idee om met z´n tweeën terug te komen en er meteen een logeerpartij in Den Haag er aan vast te koppelen. Helaas ging dat niet door en ging zoonlief weer alleen op de trein. Met enige vertraging en daardoor natuurlijk ongeruste ouders is hij weer thuisgekomen. Ondanks de onverwachte situatie van vertragingen en anders overstappen dan gedacht, is er geen paniek geweest, heeft hij de juiste trein en perron gevonden en is naar huis gereisd.

En dan ben je als ouder trots op je kind dat hij dat zomaar gedaan heeft… en ben je trots op jezelf dat je hem los hebt durven laten!

woensdag 18 juli 2012

Leven in tegengestelde werelden


Hoe kan je nou uitdagend leven? Je kan avontuurlijke uitdagingen aangaan door te gaan bungee-jumpen in Australië of kanovaren in Finland. Je kan kleine avonturen beleven in je eigen buurt door te gaan zwemmen in de rivier even verderop, die grote boom te beklimmen in dat park achter je huis of de duiven te voeren die vreg genoeg zijn om op je schoot te gaan zitten.

Maar daarnaast hebben wij nog iets anders gedaan.