maandag 18 februari 2013

Een dagje Brussel - Bruxelles


Smoezelig... dat is het woord waarmee een kennis ons beschreef hoe hij Brussel had ervaren. En ja, na een weekendje Brussel zijn wij het erover eens, dat past er inderdaad bij. De vele neoclassicistische gebouwen met hun Franse balkonnetjes en op elke hoek wel een standbeeld in de stad maken het oude centrum mooi, maar veel is bedekt onder een laag vuiligheid van de grote hoeveelheid auto's die er rijden. Ook de gewoonte van de Belgen om te erg lang te wachten met reparaties aan gevels en stoepen en de gevaarlijke plekken te markeren met hekken en pionnen, zorgt voor een rommelig beeld. Zo staat voor het pand van de familie waar wij op bezoek gingen al minstens 2 jaar lang een hekwerk omdat daar in het verleden iets naar beneden is gevallen.

Maar onze Europese hoofdstad heeft ook veel moois te bieden! Samen met onze gastheer en -vrouw hebben we een mooi rondje gelopen door de binnenstad. Natuurlijk ook meteen gebruik gemaakt van ons bezoek om een paar geocaches om te zetten in smileys. Onze gidsen zijn door deze schatzoekerij hun stad met andere ogen gaan bekijken (zie voor meer uitleg over dit spel www.geocaching.com). Het maakte onze kennismaking met Brussel alleen maar gezelliger.

De tweetalige straatnamenbordjes riepen vragen op bij onze kinderen. Op sommige bordjes staat de straannaam netjes vermeld in het Frans en daaronder in het Nederlands. Maar soms is er efficiënt (en grappig) met de naam omgesprongen en wordt het Frans en Nederlands gecombineerd bijvoorbeeld in "Rue de Jan Pietersen Straat. Dit was voor ons een mooie gelegenheid om uitleg te geven over de tweetaligheid van Brussel. Over hoe Brussel aanvankelijk Nederlandstalig was, aan het eind van de 19e eeuw tweetalig, maar nu voornamelijk Frans is. Want overal om je heen hoor je nu eigenlijk alleen maar Frans. En ook hebben we gefilosofeerd over welke problemen de tweedeling tussen de Walen en de Vlamen voor het land oplevert.

Natuurlijk zijn we via de Grote Markt naar Manneke Pis gelopen, ondertussen de chocolade- en Brusselse wafel-winkels tellend in dat ene straatje dat hen aan elkaar verbind. Ik geloof dat de eindstand neerkwam op 12 chocolateriën en 4 wafelwinkels. Gelukkig was het door de kou niet zo druk, want anders hadden we dat kleine plassende mannetje niet eens kunnen zien. Net als Manneke Pis hebben de kinderen in de Suske & Wiskes ook gelezen over het Atomium, dus die komt gegarandeerd de volgende keer aan de beurt!

vrijdag 15 februari 2013

Sien njen hao



Afgelopen weekend hebben wij genoten van de Chinese nieuwjaarsviering. Den Haag heeft, net als bijvoorbeeld Londen en New York, een Chinatown. Een Chinatown is een wijk in een grote stad waar veel geëmigreerde Chinezen bij elkaar zijn gaan wonen en werken en waarbij de typische Chinese cultuur tot uiting komt in de sfeer van de wijk. In Den Haag ligt Chinatown pal in het centrum van Den Haag. Achter de Mediamarkt op de Grote Markt staat een grote Chinese poort die de ingang van het gebied markeert.


Het Chinees Nieuwjaar wordt traditioneel gevierd met de drakendansen en leeuwendansen, begeleid door vele harde knallen van de duizendklappers. Volgens legenden was Nian (net als het Chinese woord voor 'jaar' uitgesproken als [njen]) een mensetende prooidier in het oude China, dat ongemerkt huizen kon binnendringen. Heel het jaar verbleef Nian in de diepe zee en kwam alleen bij de overgang van Oud- op Nieuwjaar tevoorschijn. Al gauw leerden de Chinezen dat Nian gevoelig was voor hard lawaai en de kleur rood, en zij verdreven hem met explosies, vuurwerk, Chinese leeuwen en veelvuldig gebruik van de kleur rood in het huis. Deze gebruiken leidden tot de eerste nieuwjaarsvieringen, waarvan wij er nu één van hebben mogen meemaken.


Naast de dansen waren er nog allerlei andere activiteiten zoals een Chinese markt, een expositie van de Chinese sterrenbeelden, een Kungfu optreden en een stand met kalligrafie. Een Chinese man was zo aardig om de namen van onze kinderen op te schrijven. Het viel ons op dat de naam van onze zoon veel langer is die van onze dochter, terwijl dat in het Nederlands juist andersom is. Uit het gebrekkige Nederlands konden we opmaken dat de klanken dai-lenn gebruikt worden in het Chinees waardoor er maar 2 karakters geschreven hoefden te worden. De klanken a-lex komen echter niet voor, zodat de naam van onze zoon volledig gespeld diende te worden in a-l-e-ks.


Sien njen hao! - Gelukkig nieuwjaar!
abCd